Ρόδο Μου Τρυφερό Poem by THEODOROS MANTAS
Ρόδο Μου Τρυφερό
Σώπασε ο άνεμος
κι ήρθε η νυχτιά,
βαριά σαν την καρδιά,
σκληρή σαν παγωνιά.
Τα δέντρα πια γυμνά
και τα πουλιά βουβά.
Γκρίζα η μουσική
και η ψυχή θρηνεί.
Τ' αστέρια ψηλά
σ' έχουν αγκαλιά
και κλαίνε γοερά
οι κάμποι τα βουνά.
Τα μάτια σου κλειστά
που να κοιτούν πια;
Σε άλλη εποχή,
σε άλλη πατρίδα, γη;
Ρόδο μου τρυφερό
το άρωμα σου βαστώ.
Συ φεύγεις και πονώ,
και μόνος πώς θα ζω;
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/28/2026 6:23:22 PM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
