Βρέχει, παγωνιά
χειμώνας μοναξιά'
κρυώνει το κορμί,
χάδι δεν είναι εκεί.
Απόλυτη σιωπή,
δακρύζει η ψυχή,
θολώνει η ματιά,
πονά η καρδιά.
Και αν πεις γιατί,
φωνή δεν θα βρεθεί
να πει μια συλλαβή
να λύσει το πανί
να φύγει στ' ανοιχτά
στο πέλαγο μακριά
η σκέψη που ζητά
αγάπη και φιλιά
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem