Μαγικός Κόσμος Poem by THEODOROS MANTAS

Στο σκοτάδι σιωπηλός περπατώ και όσο και αν παλεύω κάτι να σκεφτώ, δεν το μπορώ, απλά γύρω μου κοιτώ, τα φώτα τα γιορτινά και προσπαθώ να συλλάβω και να νιώσω της εποχής την ομορφιά, την ευωδιά της χαράς και της αγάπης που αφήνεται από τα παράθυρα τα ανοιχτά, που προσμένουνδώρα να έρθουν πάνω σε έλκηθρο που το τραβούναθώα όνειρα παιδικά και το στηρίζουν οι ελπίδες που γεννήθηκαν σ' άστρα μακρινά σαν χαμόγελα άνθισαν σε ρόδα τρυφερά...και τώρα βήματα πολλά, φωνές, χορός, τραγούδια δέντρο παιδιά ανοίγω την πόρτα και ω! Τι ευωδιά! και ω! Το όνειρο άστραψε σε βλέμματα χαρούμενα παιδικά.
Στο σκοτάδι σιωπηλός περπατώ και όσο και αν προσπαθώ κάτι να σκεφτώ, δεν το μπορώ...συνάντησα τον κόσμο τον μαγικό.