Είναι τα σύννεφα λευκά,
και πλάι τους πετούν
της άνοιξης τα πουλιά
και πόσο είναι χαρωπά!
Ο ήλιος στέκει ψηλά
και μας κοιτά και μας κοιτά
και μας χαμογελά γλυκά'
δικά του είμαστε παιδιά.
Οι ανεμώνες, τα ρόδα,
οι μαργαρίτες, τα γιασεμιά,
σκορπίζουν το άρωμα τους
και ω! τι ομορφιά, τι ομορφιά!
Και η Πηνελόπη που αγαπά
και τον Οδυσσέα καρτερά
αφήνει για λίγο το σάβανο
και τραγουδά και τραγουδά...
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem