Αβαβαου - Παπαπαου Poem by Mary Skarpathiotaki

ΑΒΑΒΑΟΥ - ΠΑΠΑΠΑΟΥ

Στίξεις κορμιών φιλήδονες
Τι σου θυμίζουν;
Πες μου..
Τα ΡΩ και τα Ωμέγα;
Ενωμένα;

Σαν να΄ ναι η απίθωση
του απαγορευμένου Mήλου
στον Παράδεισο!

'ΜΗΝ εγγίζετε'
γράφει
από πάνω το.. ΜΗΛΟ!

Είναι βραβευμένο;

Αρκετά με την διακύρηξή σας!

Τ΄ανόητα σκευάσματα
Τρέλλας
μπορούν να χορηγηθούν
άφοβα τώρα!

Ο Μπρετόν
μπορεί να κοιμάται ήσυχος
τα βράδυα..
Δεν θα τον πειράξω..

Δεν θα φωνάξω
από ηδονή στα σεντόνια μου
την νύχτα.

Η τρέλλα δεν εμπνέει!

Είναι άδικο.

Βεβήλωση,
να παίρνεις
ακατανόητες φράσεις
και
να τα εκμεταλλεύεσαι..
Είχε τα προς το ζην!
΄Ή δεν είχε;


'Επέστρεφε'
ΚΩΣΤΗ
στο σπίτι σου!
- Αντρέ
γύρνα γρήγορα
στο δωμάτιο σου..

Όχι,
αυτήν την φορά
δεν θα σου κάνω την χάρη
να μελετήσεις...

Θέλεις
να γράψεις διατριβή
για τις αντηχοϊκές κραυγές;

κι αν..
αν λέω..
σε απορρίψει ο καθηγητής;
Μπα!
Αmousement!
'Χαριτωμένη η εργασία σου '
λέει..
ΣΚΕΤΗ ΤΕΧΝΗ!
ΜΑ ΤΙ Λάμψη
και τι ΔΑΙΜΟΝΙΟ μυαλό!

Ας γράψουμε ΠΟΙΗΣΗ
τώρα..


Εσύ!
Εσύ, το πλοίο
το ταξίδι
το πιο μακρινό της ζωής
και της χείμμαιρας.


Μετά ο Αντρέ
αρπάζει έναν ακόμη δεμένο
με κείνη..
την λευκή ζώνη πισθάγκωνα
παίρνει
τους ιμάντες να τον δέσει

'Να του κομματιάσεις
θέλεις την Ψυχή; '

ΠΟΙΟΣ ΣΟΥ ΕΙΠΕ
πως
ΔΕΝ ΕΧΕΙ;

ΕΣΥ δεν έχεις!

Του κάνεις
ηλεκτροσόκ..
μα.. δεν ξέρεις;

Δεν επιδέχεται θεραπείας
η δική Σου φιλοδοξία! '.

Ποιος σου πε πως δεν ξέρω;
Επειδή ΞΕΡΩ μιλώ.

Ειδάλλως θα σιωπούσα..

Σε μερικές περιπτώσεις
η κατάσταση βελτιώνεται..
ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ
ο ασθενής
στην πραγματικότητα.

Οταν ξανακυλήσει
του ξανακάνεις ηλεκτροσόκ..
σίγουρος πως είναι πειραματόζωο!
Μπράβο!

ΓΙΑ ΑΥΤΑ,
είμαι σίγουρη
δεν ορκίστηκες!

Του Μαμωνά ο φίλος
και ο διάβολος
να παραμονεύει στην ψυχή σου..
'ΧΡΗΜΑ ΘΕΣ; '
φωνάζει..
'ΔΟΞΑ' απαντάς

μα........
απάντησες......
'ΔΕΝ γράφω ποίηση' είπες..

Τα ΗΛΕΚΤΡΟΣΟΚ
στην ποίηση
δεν τα ζύγιασες καλά!

Ερχεται η μέρα
που κάποιος
θα αντιδράσει
και θα σου πει..

' Πήγαινε σπίτι, Μπρετόν! '
δεν είσαι πια
η αντίστιξη
ούτε καν
η επανάσταση του χάους..

'Πάνε στο σπίτι..'
Η ποίηση σου,
είναι βουτηγμένη στην φορμόλη,
καλά βαλσαμωμένη
σαν κάτι
ποιήματα της συμφοράς!

Μα τότε
κάποιος αγενής
του συναφιού
θα σημειώσει


'Φορμόλη πάντα
φορμόλη για κάθετι
σαν σάπιο τυρί'
ΧΑΪ - ΚΑΪ

και τότε θα γίνει ποιητής..
καταλυτικά
ανατρεπτικά όχι..

Ναι, Αντρέ;

© Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη


Σατιρικόν