Μετάβασις Εις Τον Κύριον Poem by Mary Skarpathiotaki

Μετάβασις εις τον Κύριον

ΗΘΕΛΕ τόσα ακόμη, να τους πει·
διπλή χαρά το βλέμμα, αντανακλά
στ΄ Ορίζοντα τ΄ άπειρα Μυστικά ·
σαν από ΄κείθε η ΧΑΡΗ ΤΟΥ, θωρεί.

Της Πίστης πόθος άγγισμα άγιο.
Θυσία Ιερή σε βωμό Ουράνιο
νικά μιερό Θηρίο τιτάνιο
μες τ΄ ουρανού, τ΄ απέραντο γαλάζιο!

Διαλύει τους ωκεανούς των δακρύων
Χαιρετά τις Άκριες των ηπείρων
με το Ζεστό ΤΟΥ Νεύμα μόνο ·

την Ύστατη Ώρα, ΄ΚΕΙΝΟΣ τους κρατά ·
ασπάζονται και τους Χαμογελά.
Δεσπόζει ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ, πα΄ σε ΘΡΟΝΟ.

( Μετάβασις εις Κύριον)
© Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη