Σε Θαύμα Ελπίζει Poem by THEODOROS MANTAS

Η προσμονή...νοσταλγική στιγμή,
μες στη νυχτιά φάρο αναζητά,
δίχως πυξίδα να βαστά
και είναι τα δάκρυα καυτά.

Λιμάνι εδώ... ερημικό'
ψυχής βαθύ το σ΄ αγαπώ,
που έγινε μικρό πουλί λευκό
και κύμα που είναι γλυκό.

Και ψάχνει στον ωκεανό,
για ένα βλέμμα ερωτικό,
για ένα άγγιγμα τρυφερό,
για ένα...άντεξε γυρνώ.

Και η καρδιά πόσο πονά!
Μονάχη χρόνια ξενυχτά,
δίχως το φιλί που καρτερά'
σε θαύμα ελπίζει η χαρά.