Αιώνια Σιγή Poem by THEODOROS MANTAS

Αιώνια Σιγή


Ομίχλη στο λιμάνι,
της αγάπης το κρυφό,
που κόρη προσμένει,
το φιλί το τρυφερό.

Χάνεται το βλέμμα,
στο απέραντο θολό'
πανί γυρεύει λευκό,
δάκρυ κυλά σιωπηλό.

Βαθιά στο κορμί η ρωγμή,
αγάπης...πληγή,
ανάσα βαριά πνιχτή,
ελπίδα προσμονή.

Θύελλα, βροχή δυνατή
απ' το κατάρτι φωνή!
Κεραυνός, φως αστραπή,
θλίψη, αιώνια σιγή.

Sunday, January 19, 2020
Topic(s) of this poem: feelings
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
THEODOROS MANTAS

THEODOROS MANTAS

CHALKIDA
Close
Error Success