Ομίχλη στο λιμάνι,
της αγάπης το κρυφό,
που κόρη προσμένει,
το φιλί το τρυφερό.
Χάνεται το βλέμμα,
στο απέραντο θολό'
πανί γυρεύει λευκό,
δάκρυ κυλά σιωπηλό.
Βαθιά στο κορμί η ρωγμή,
αγάπης...πληγή,
ανάσα βαριά πνιχτή,
ελπίδα προσμονή.
Θύελλα, βροχή δυνατή
απ' το κατάρτι φωνή!
Κεραυνός, φως αστραπή,
θλίψη, αιώνια σιγή.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem