Μες στο μικρό καπηλειό...
το φως λιγοστό,
το βλέμμα θαμπό,
και η μουσική μελαγχολική.
Ρωγμές στους τοίχους,
πληγές στις ψυχές,
αγάπης είναι κραυγές
δάκρυα για ένα χθες.
Πένθιμα χτυπούν οι καρδιές,
κουβέντες ψιθυριστές'
ο πόνος της αγάπης κοινός,
ανθρώπους αγγίζει αυτός'
Πλούσιοι και φτωχοί
σε μια νύχτα δίχως φιλί.
σε 'να ποτάμι από κρασί
ταξιδεύουν ως την αυγή.
Σε να μικρό καπηλειό,
απόψε μαζί σας ξενυχτώ
Φίλο ζητώ να του πω
αγάπησα κόρη και 'γω.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem