Ο Έρωτας Poem by THEODOROS MANTAS

Σαν το καλοκαίρι κουραστεί και ζητήσει απ' το χρόνο να λίγο να ξαποστάσει να κοιμηθεί, η αμμουδιά θα πάψει να είναι χρυσή, γαλήνια και ειρηνική και του ξαφνικού μεγάλου έρωτα τα χνάρια που είναι χαραγμένα στο δικό της το κορμί ένα κύμα μεγάλο θα έρθει να τα σβήσει και να τα πάρει μαζί του σε ένα ταξίδι δίχως επιστροφή.
Και τότε μη δακρύσεις, μη πονέσεις, μη με θλίψει δεις πια τη ζωή γιατί ο χρόνος σαν άνεμος γυρίζει και φέρνει νέα εποχή, νέα αγάπη, νέο χάδι, νέο φιλί και στην ψυχή το κενό που έχει αφήσει το χνάρι που δεν υπάρχει πια σε ΄κείνη την όμορφη ακτή θα γεμίσει ένα νέο τραγούδι, μια νέα μουσική...είναι η φλόγα του έρωτα που μας αναγεννά και με το πιο όμορφο όνειρο μας ταξιδεύει στου αιώνιου τη γειτονιά.