Ενοχές...μεγάλες βαθιές
και οι νύχτες...τυραννικές.
Τα όνειρα πικρές στιγμές,
σκοτεινά κελιά, φυλακές.
Επιείκεια μηδενική,
ιδρώτας λούζει το κορμί'
θεριά οι Ερινύες
κομματιάζουν την ψυχή.
Οι σκέψεις γκρίζες βαριές
ανοίγουν μύριες πληγές,
τα λάθη σκιές βουβές
βρέχει λέξεις αλμυρές.
Θυμώνεις με την επιλογή
σε πληγώνουν τα γιατί'
και αν το φιλί προδοθεί
η άνοιξη απ' αλλού θα 'ρθει.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem