Είναι η βαθιά φωνή της μουσικής τα λόγια της ψυχής που θες να πεις μα δεν μπορείς, μα δεν μπορείς' και σαν ακούς με τα μάτια κλειστά τις νότες της να κυλούν μέσα σου ήσυχα, αρμονικά νιώθεις μια αστραπή φωτός να σε διαπερνά και να αφήνει μέσα σου μια αίσθηση χαράς που την νιώθεις σαν κοιτάς το φεγγάρι π' αγαπάς, τ' άστρα που μαζί τους τα καλοκαίρια ξενυχτάς...και χορεύεις και χαμογελάς και γίνεσαι λεύτερο πουλί και πετάς και πετάς και ξεχνάς και ξεχνάς...
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem