Άγγελοι Της Αυγής Poem by THEODOROS MANTAS

Μια Καταιγίδα το φιλί και μετά η σιωπή
πώς να ξεφύγεις και γιατί, γλυκιά ειν΄η ζωή.
Καρδιά μου Σένα αγαπώ εδώ δίχως φραγμούς
μεθάω μες στα χάδια σου πετώ στους ουρανούς.

Τώρα που είμαστε μαζί σε' να στρώμα λευκό
στα μάτια μόνο σε κοιτώ βουλιάζω στο καλό'
στο πέλαγο τους το γλαυκό δελφίνι είμαι 'γω
σαν στο κορμί σου τριγυρνώ το θαύμα σου το ζω.

Είναι η νύχτα μαγική σαν όνειρο της γης
και ‘μεις άγγελοι της αυγής, σε άστρα θα μας δεις.
Χανόμαστε στην ομορφιά της πιο καυτής στιγμής
όχι δεν ψάξαμε ποτέ το χάρτη της φυγής.

Αγάπη μου εσύ το φως φάρος και πλοηγός
του έρωτας της πυρκαγιάς που ποτέ δεν ξεχνάς.
Ξαφνικά σε παραμύθι σε συνάντησα χθες
και όλες οι ημέρες μας χαρές και αγκαλιές.