Σε Λιμάνι Μακρινό Poem by THEODOROS MANTAS

Σε Λιμάνι Μακρινό

Ματωμένος ουρανός
της καρδιάς ο στεναγμός.
Δεν γνωρίζω τι χρωστώ
πόσο πια να πληγωθώ;

Τρέχω μήπως και σωθώ
δύσκολο να μη χαθώ
σε 'να δρόμο σκοτεινό
σε 'να αύριο κενό.

Το δικό μου το σταθμό
που και πότε θα τον δω;
Ένα φεύγω φταις εσύ
πάλι θα ρθει να με βρει.

Σε να πλοίο θα κρυφτώ
ναυαγός όχι εγώ
σε λιμάνι μακρινό
με φιλί θα αναστηθώ.

Wednesday, February 26, 2020
Topic(s) of this poem: feelings
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
THEODOROS MANTAS

THEODOROS MANTAS

CHALKIDA
Close
Error Success