Ματωμένος ουρανός
της καρδιάς ο στεναγμός.
Δεν γνωρίζω τι χρωστώ
πόσο πια να πληγωθώ;
Τρέχω μήπως και σωθώ
δύσκολο να μη χαθώ
σε 'να δρόμο σκοτεινό
σε 'να αύριο κενό.
Το δικό μου το σταθμό
που και πότε θα τον δω;
Ένα φεύγω φταις εσύ
πάλι θα ρθει να με βρει.
Σε να πλοίο θα κρυφτώ
ναυαγός όχι εγώ
σε λιμάνι μακρινό
με φιλί θα αναστηθώ.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem