Δύσκολες Στιγμές Poem by THEODOROS MANTAS

Είναι στιγμές... δύσκολες πικρές σαν την ομίχλη θολές και τόσο μα τόσο ξαφνικέςκαι πόσο μα πόσο οδυνηρές! Και ακούς και ακούς θορύβους και κραυγές...που 'ναι χαμένες οι όμορφες μουσικές;Και ακούς και ακούς λόγια πολλά ''πλούσια και φτωχά''... μα πόσα να αντέξει μια γενιά; Μες στους δρόμους, η σιωπή μες στις πλατείες η ερημιά, μες στις καρδιές η μοναξιά, μες στις ψυχές δάκρυα καυτά...και τι έχει μείνει πια; Δύο μάτια γλυκά, λίγα αισθήματα τρυφερά και η ελπίδα που γονατίζει μπρος στα παιδιά.