Το..Κανόνι! Poem by Mary Skarpathiotaki

Το..Κανόνι!

Ποτέ.. παροπλισμένο μη.. θαρρείς
πως έχεις το......... κανόνι
Γιατί την καλλονή σαν δει
άλλα εκείνο.. διαπιστώνει!

Κρυφά τα κάλλησε κείνη
Τι δε.. φορεί, προκαλεί ταραχή
ταράκουλο, σε μια στιγμή
ξεχνάς ποίηση και γραφή!

Φεύγει η αιδώ πως να το πω;
Πω, πω, πω πω, κακό μεγάλο
μα πού όμως πήγε η..ντροπή;
Πώς λείπει κρίμα κάθετι!

Το.. π @ντελόνι ή το...βρ@ κί,
λες κι ήτανε αυτοί..φτωχοί
λείπει κι η φουστίτσα η μικρή
πόδια ανοιχτά; Δημόσια τιμή!

Εν τέλει, η Λουκ@α, τα.. θέλει;
Και όσο φωνάζει Ναι και Μη!
Σαν.. μπόμπαπέφτει δυνατή
Το έργο έτσι... δεν.. τελειώνει!

Αφού Κεινος βαράει..προσοχή
και το βουλώνει σε κάθε Μη!
Γιατί αν πει "αχ, Ρίκo μ' Μη!
Ωχ! Άϊντε ετούτο..με λιγώνει".

Δυναμική επαφή σε μια στιγμή
ετούτο τον Αιώνα και γραφή
Πίνει ρακί με μία....γοργόνα!
Ακούω Άρια θαρρώ και μουσική..


Μέχρι την Αγία ώρα και.. στιγμή
που η Μούσα, θα δώσει εντολή:
"Τέρμα και.. τέλος, σώνει..πια,
σταμάτα ..το..κανόνι.. αρκετά! "

Γιατί είναι ωραία στην κορφή
η θέαείν'μοναδική..άριστη η νέα
μα όλα τελειώνουν στην ζωή (τα ωραία)
Άϊντε μπεμπέκα μας...μικρή
κατέβα.... επιτέλους από.. κει! ..
Σατιρικόν.
Μ.Σ.