Πάλι Μαζί Poem by THEODOROS MANTAS

Μες σε σιωπές βαθιές
και ελπίδες πια σκοτεινές
βαδίζει η εποχή'
τι μοναχική στιγμή!

Βλέμματα θολά,
μέσα σε κλουβιά
παλεύουν τα κορμιά
πουν η παρηγοριά;

Λόγια μελαγχολικά,
σκέψεις της φυγής,
εικόνες μιας κραυγής΄
άνοιξη θα 'ρθεις;

Ένα χελιδόνι μικρό
από μια ρωγμή κοιτώ
που 'χω στην ψυχή
αγιάτρευτη ίσως η πληγή.

Μα 'να η μουσική
ή των άστρων η φωνή;
''φίλε μείνε μέσα εκεί
και απ΄ αύριο πάλι μαζί...''