- Παράξενη Κολώνια Poem by Georgios Venetopoulos

Καράβι βυθισμένο στη σιωπή 10

οι σκιές του δειλινού απλώνονται με βιάση 13

ο ψίθυρος του πέλαγου θέλει να τους περάσει 15

στη διάσταση εκείνων που μισέψαν στην βροχή.14


Σαν τα παιδιά της γνέφουνε μαζί 10

με τους αέρηδες και της χαμογελάνε,13

τ' απορημένα μάτια τους ολόγυρα ζητάνε 15

του στοιχειωμένου πέλαγου τον παραμυθατζή.14


Το πλοίο ψάχνει αυγινή γιορτή,10

της μηχανής η μουσική στα τρία κάρτα,13

η χάλκινη πυξίδα δείχνει την πορεία σκάρτα,15

τ' αμέτρητα ταξίδια τους γυρίζουν στην αρχή.14


Στά άδεια καλοκαίρια της ψυχής 10

της μοναξιάς τους θα πετούν τα χελιδόνια 13

με μια παράξενη, Τεργέστης, θα περνούν κολώνια,15

και κει που χάθηκαν δεν θ' αποκρίνεται κανείς.14