Ανάμνηση μακρινής εποχής
βλέμμα γλυκό αγάπης δυνατής
κάθε νύχτα μου μιλάς σιγηλά
δάκρυα αφήνεις μα είναι...αργά.
Δεν θέλω να φύγεις μείνε εδώ
ταινία να δούμε να πιούμε ποτό,
τα άστρα να δούμε πάλι μαζί
να πούμε δική μας είναι η ζωή.
Να στήσουμε τη δική μας σκηνή
με το πάθος που ζητά η ψυχή
κι οι στιγμές μας φιλιά εκδρομές
που τελειώνουν σε ζεστές αγκαλιές.
Δικές μαςνότες και μουσικές
να σβήσουν απ΄ του τοίχους τις σκιές
οι ματιές να λένε σ' αγαπώ
μη φύγεις απόψε μείνε εδώ...
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem