Στη Χαμένη Γενιά Poem by THEODOROS MANTAS
Στη Χαμένη Γενιά
Της ξενιτιάς το μακρινό
το βήμα το αλαργινό
δάκρυ το ντύνει την αυγή
άδικη που 'ναι η ζωή.
Μάνες θα αποχωριστούν
ότι αξίζει για να ζουν'
θαλασσοπούλια πελαργοί
πετούν δίχως επιστροφή.
Αστέρια γίνονται ευχές
που αναβλύζουν οι ψυχές
κείνων που πάνε μακριά
κείνων που κλαίνε σιωπηλά.
Καημοί και στεναγμοί
ημέρες με πυκνή βροχή
τυλίγουν βλέμματα θολά
χάθηκε λένε μια γενιά...
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Delivering Poems Around The World
Poems are the property of their respective owners. All information has been reproduced here for educational and informational purposes to benefit site visitors, and is provided at no charge...
8/28/2026 10:39:44 AM # rel_20260827T145718Z_a0f1bd3
