Σαν Περνούν Λευκά Κεριά Poem by THEODOROS MANTAS

Σαν Περνούν Λευκά Κεριά

Βλέμματα που δεν μιλάνε
σαν λευκά κεριά κοιτάνε
να περνούν στα σιωπηλά
ήρθαν άγγελοι κοντά.

Με το φως τους το λευκό
το διαυγές το αληθινό
το σκοτάδι αναμερίζουν
την ελπίδα καθρεφτίζουν.

Και ο ουρανός όλο χαρά
μας χαρίζει μια αγκαλιά
που ζεσταίνει τις καρδιές
και γιατρεύει τις πληγές.

Και ανθίζουν οι πασχαλιές
και πια χαίρονται οι ψυχές
είναι ο δρόμος μας μακρύς
μα τον ξέρεις τον ακολουθείς.

Saturday, April 18, 2020
Topic(s) of this poem: feelings
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
THEODOROS MANTAS

THEODOROS MANTAS

CHALKIDA
Close
Error Success