Παιδιά Του Ουρανού Poem by THEODOROS MANTAS

Είμαστε μια μικρή βροχή
διάφανη αστραφτερή
που πέφτει κάτω ξαφνικά
για να ανθίσει η χαρά.

Ο ουρανός που μας γεννά
σαν μας δει χαμογελά
μας δίνει σκέψη λογική
και μια ψυχή που ΄ναι λευκή.

Δρόμους μας δείχνει πολλαπλούς
σαν τα σύννεφα περαστικούς
δική μας η επιλογή
το φως λάμπει σε 'να κερί.

Θάλασσες βλέπουμε γλαυκές
ήσυχες μα και τρομερές
που 'χουν ταξίδια στο κορμί
άσε πίσω πίσω τη φυγή.

Ο χρόνος μας ακολουθεί
σε κάθε βήμα μια κραυγή
μα ένα θαύμα η ζωή
σκέψου υπάρχει και πιο κει.