Το Ακρογιάλι Που Αγαπώ Poem by THEODOROS MANTAS

Το ακρογιάλι που αγαπώ
έχει τον ήλιο του λαμπρό
και μια αμμουδιά χρυσή...
του φεγγαριού αυλή.

Τα κύματα τις βραδιές
του χαρίζουν αγκαλιές
και μαζί του τραγουδούν
τις καλοκαιρινές βραδιές

Τα βότσαλα του ειν' λευκά
σαν της ψυχής του τη ματιά
και η καρδιά του η τρυφερή
αστράφτει σαν θα δει παιδί.

Μα σαν μένει μοναχό
μες στη βροχή και τον καημό
με κοιτά και μου μιλά
για την πίκρα που το τυραννά.

Τι να την κάνω τη ζωή
αν της λείπει το φιλί
Τι να την κάνω την αυγή
αν από χάδι ορφανή.