Ήλιε... που κρύφτηκες πες μου
σε ποια ανατολή και δύση
σε ποιο ποτάμι της χαράς
το φως σου θα με αρμενίσει;
Θέλω να πιω από το νερό σου
να βρεθώ στο πέλαγο σου
σαν κολυμπώ μες στο λευκό
να ζω το μυστικό σου.
Είσαι η όαση η πορφυρή
που λαχταράει η ψυχή
που θέλει να ερωτευτεί
πριν στον καιρό χαθεί.
Στα χέρια σου κρατάς το χρόνο,
που φθείρει και δίνει πόνο'
μα Συ μοιράζεις το φιλί
που η άνοιξη αποζητεί.
Το βλέμμα σου το φωτεινό
που φτιάχνει άστρα λαμπερά
πες μου που πάλι θα το βρω
πριν ναυαγήσω στο σκοτεινό.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem