Βουβό Βλέμμα Περαστικό Poem by THEODOROS MANTAS

Βουβό βλέμμα βιαστικό
του δρόμου περαστικό
μες στη βοή του κόσμου
ξαφνικά σε απαντώ.

Στην άγνωστη ματιά σου
στέκομαι μια στιγμή
και ψάχνω μέσα μου βαθιά
αν ήταν της Μοίρας η βουλή.

Στο δικό σου το γιατί
προσπαθώ να κρατηθώ
το δικό μου το 'χω χάσει
ψάχνω κάπου να το βρω.

Το χρόνο για λίγο παγώνω
για να αποξεχαστώ
μες στο δικό σου μονοπάτι
θέλω να περιπλανηθώ.

Σαν τον άνεμο προχωράς
πίσω μόνο με παρατάς
βουβό βλέμμα περαστικό
ίσως κάποτε πάλι σε δω.