Στις πλατείες λοιπόν
εκεί να δώσουμε το παρών
να πιούμε τον γλυκό καφέ
έλα τι έγινε...βρε αδερφέ.
Δεν είναι τίποτα όλα αυτά
τα έφεραν πικρά ραβδιά
κείνα που πίνουν πολύ
το αίμα που 'χει το κορμί.
Ίσως μάγισσες και ξωτικά
να είναι πίσω από τα κακά'
μα είναι ψεύτικα φθηνά
στις πλατείες μαζί ξανά.
Κι η μάσκα η ταπεινή
τι να την κάνω ειν' κι ακριβή'
με ένα κρασί και μια ρακί
όμορφη που 'ναι η ζωή.
Στις πλατείες λοιπόν,
λεύτεροι...μα από ποιον;
Όποιος τη ρίζα του πονά
θα κάτσει λίγο...μακριά.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem