Τί να ευχηθώ, Χριστούγεννα;
Τί να ευχηθώ
που 'ναι Χριστούγεννα;
Κρυώνει ένα ολόκληρο χωριό
η Μαργαρίτα και η Λενιώ.
Λείπει στον πόλεμο
απ' το πρωΐ
Ο Σαούλ που ναι
αμούστακο παιδί.
Η μάνα του κοιμάται
κάτω στο χαλί
σεκράτος λεύτερο
τους έχει πει.
Φευγιό νυχτερινό στην Μυτιλήνη
το μικρότερο παιδί σαν ανδρωθεί
στα παιδιά του θυμάται να τα πει
Τί να υποσχεθώ στο δικό μου το παιδί;
Το αύριο υπέγραψαν σε κίτρινο χαρτί
ορίσαν μοίρα λειψή ψωμί και γάμο
χώρα μίζερη γεννάει έναπαιδί
Κόκκινο αίμα ζεστό, πρώτη επαφή
χρόνια αντίστασης που πιάσαν πάτο.
Αδελφοκτόνοι αδελφοί
κλέψαν πινάκια φακής
ΜοίρασανΧρέος
εδώ κι εκεί.
Ευθύνη στους αθώους
κρεμάλα, φυλακή
Οι ένοχοι απουσιάζουν
Λονδίνο Τόκυο Δελχί.
Οι κάτοικοι
πειραματόζωα
Γερνούν με ελπίδα παιδική
Να επιστρέψουν πρωτόζωα
Στον πλανήτη Γη.
Μα στρέφουν την σκανδάλη
Στις δώδεκα την νύχτα αυτή
Αυτομολώντας οι ίδιοι
Αιώνιοι αυτόχειρες
Από καιρό..νεκροί! ..
Τι να ευχηθώ, Χριστούγεννα..
® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem