Νύχτες όμορφες καλοκαιρινές, ατελείωτες, πλημμυρισμένες μ' άστρα φωτεινά σανσιωπηλοί χείμαρροι πέφτουν από ψηλά και γλυκά σκεπάζουν με τα τρυφερά τους τα φτερά μύριες σκέψεις και κουρασμένα από τον κάματο κορμιά' και ο χρόνος κυλά ήσυχα, σιγηλά και παίρνει μαζί του τα βάρη, τα αγκάθια και όλα τα πικρά...Της πλάσης οι βουλές είναι όλα αυτά, ανίκητες αιώνιες εντολές, ανίκητες αιώνιες στιγμές, ανίκητες αιώνιες ερωτήσεις γεμίζουν όλες τις ανθρώπινες ψυχές αυτές τις όμορφες τις νύχτες τις καλοκαιρινές...
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem