Ξημέρωμα Ελπίδας Και Χαράς Poem by THEODOROS MANTAS

Ξημέρωμα ελπίδας και χαράς
ότι ζητούσες Συ που καιρό πονάς
έφερε αέρας ήρεμος μακρινός
δάκρυα δεν θέλει κόσμος αυτός.

Το σκοτεινό, το γκριζωπό
δεν αντέχει τόσο φως λευκό
δεν αντέχει το χαρωπό
φεύγει φοβισμένο...το συγχωρώ.

Ένα τραγούδι σκορπίζεται παντού
είναι απ' τους ανθούς του ουρανού
άνθρωποι που στόλισαν τη γη
σαλπίζουν της ευτυχίας τη φωνή.

Φως λαμπρό και γαλάζιο ουρανό
ζητά η ευτυχία, η ελπίδα, η χαρά
για να τις τραγουδήσουν τα πουλιά
και να μας γεμίζουν ομορφιά κι ευωδιά.