Πρωινό Κοίταγμα Poem by THEODOROS MANTAS

Ξυπνάς και από το παράθυρό σου κοιτάς... τον ήλιο τον λαμπρό, τον όμορφο γαλάζιο ουρανό, τον κόσμο τον περαστικό και προσπαθείς να σκεφτείς ποιο θα είναι το επόμενο βήμα σου μες στο αβέβαιο που φέρνει ο χρόνος ο καιρός και συνοδεύει την ανθρώπινη παρουσία εδώ, στον κόσμο αυτό' και οι απορίες και οι σκέψεις πολλές αλλά οι αποφάσεις και οι κινήσεις τελικά ίσως λιγοστές ίσως και ανύπαρκτες, μηδενικές...είναι της ανάγκης βλέπεις οι προκαθορισμένες εντολές που πνίγουν τα ελεύθερα βήματα και επιλογές. Ξυπνάς και από το παράθυρο σου κοιτάς...βλέπεις το βλέμμα που αγαπάς και στο αβέβαιο δικό σου με τόλμη προχωράς