ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
Παράξενο ταξίδι, ούτε που το θωρώ!
Μονάχη επιβάτης, κουβέντα αρχινώ..
Που άραγε να βγάζει; Ρωτώ και απαντώ.
Ο δρόμος, έχει μια άκρη, έχει και τελειωμό;
Παράξενοι κι οι χτύποι, σαν ξένη και η ηχώ!
δεν βρίσκεται μιαν άκρη • όμως το ξεκινώ
ολόχρυσο καράβι, περίτεχνος καημός
τί να 'χει πυροφάνι; Θαμμένος θησαυρός!
Αστράφτει αναμμένη, του γέλιου μου πηγή
την λύρα δεν κρατάει, αηδόνι που λαλεί.
Παντούπεριδιαβαίνει..Δύση και ανατολή..
τα αστέρια χαιρετάει• ανθίζει..όλη..η γη! ..
Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
21/8/2018
Φωτογραφία DidierMoray
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem
Καλοτάξιδη ποίηση: Μονάχη επιβάτης, κουβέντα αρχινώ..