Χρόνια διαβατάρικα
Χρόνια
χελιδόνια
χαιρετήσαμε
μ'ασήμια και
χρυσά τα ντύσαμε
Μνήμες χαρακιές
που χτίσαμε
κάποιου φθινοπώρου
που μαζί το ζήσαμε
Βάθυναν
Τις αυλακιές
που άφησαν μέσα στο χθες
κι αναχωρήσανε..
Χρυσά
κεχριμπαρένια
τα μαλάματα
από το άδικο το χθες
που ναι για κλάμματα
Ξύπνησε η καρδιά
μας χαμογέλασε!
Δως μου το λοιπόν
ένα φιλί
γέλα δες μπροστά
και το κακό
πως πέρασε! ..
© Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem