Η γλυκιά μας η μανούλα
Σκέπη αγία τρυφερή
Του Θεού μορφή ιερή
παραστέκει μας σε όλα
στα αδύνατα στη μπόρα!
Μάνα! Λέει το παλικάρι,
σαν στο μέτωπο βρεθεί!
Μάνα, κράζει το βλαστάρι,
σαν στα δυο του πια σταθεί!
Μα τα χέρια 'κείνη απλώνει..
τρυφερά να τα δεχτεί
είτε δίκαια τα μαλώνει,
είτε και τα επικροτεί..
Και η κάθε μια της, λέξη,
απ' τα χείλη αν θα πλέξει
στάζει μέλι, συντελεί
στην σωστή ανατροφή! ..
® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem