Στο Ξέφωτο! Poem by Mary Skarpathiotaki

Συρτά, γυρτά,
αργά, σιωπηλά
να βγω ξανά

ξάστερο να βρω
Δικό Σου, μυριόφυτο
λαμπρό ουρανό!


Να αναπνεύσω το σωστό
να εκμαιεύσω το αδύνατον
από το επίπλαστο, το νόθο, το μικρό.

Να ακουμπήσω ποθώ
ένα τριαντάφυλλο λευκό
στης Καρδιάς σου
τον κόρφο, τον ιδεατό!

Θύμηση θε'να γίνω,
νόημα Σου
εξήγηση της κοινότυπης
έκφρασης
"Σε αγαπώ! ".

Σε ετούτο
τον Κόσμο
- πόσο μικρή εγώ -
μόνο πολύτιμο
σκοπός ιερός..
της αλήθειας το άσβεστο
Αγνό, τρυφερό κι ακοίμητο
φως Εσύ! ..

® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη