Θεοφάνεια
Τώρα π' αγιάζουν τα νερά
Αγγάλλεται η φύση
κρύβονται κάτω τα στοιχειά
γιορτάζει όλη η κτίση.
Κάνει να βγει ο διάτανος
να μας ξαναμιλήσει
Μα 'ρχεται πάνω ο θεός
το Πνεύμα να αφήσει!
Γελούν οι άνθρωποι ξανά
τα ουράνια χαιρετούνε
Γέροι και νιοι και τα παιδιά
Τον Άγιο το σταυρό φιλούνε! ..
® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem