Αστερισμοί Ιι Poem by Mary Skarpathiotaki

Λιγοθυμιά, είσαι για μένα
μέρα και νύχτα ό, τι αναζητώ.
Πως; Σε αγαπώ όσο κανέναν!
Όνειρα κάνω.Τάχα είσαι εδώ.

Σαν σε κοιτώ, νιώθω μία ζάλη
σαν σε σκεφτώ, δεν περπατώ'
Να πιω βότκα με πορτοκάλι;
Ίπταμαι φτιάχνω, νέο ουρανό.

Βράχος στέκομαι στέρεα μεμιάς
χαμογέλο 'στράφτει υπόσχεσης
της αγάπης το φως'νάφτει
για μας..
της πιο ιδανικής μας.. πρόθεσης..


Φεύγει σιγά - σιγά η..λιποθυμιά
Φτάνουμε τα άστρα απόψε.. αγκαλιά! ..

® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη

Σονέτο