Θάλασσα Και Πέλαγο Poem by THEODOROS MANTAS

Απόψε ονειρεύτηκε η θάλασσα
το απέραντο που της ζήτα
όλο τον κόσμο να γυρνά
δίχως πότε να αγκομαχά.

Και σκέφτηκε τα κύματα της
που 'χουν το χρώμα του γλαυκού
και τη ματιά λευκού χιονιού
και τη φωνή του αλμυρού.

Και άρχισε να δακρύζει σιωπηλά
γιατί τα αφήνει στις ακτές
να ξεψυχούν κρύες βραδιές
γιατί ποθούν ζεστές αγκαλιές.

Ω! Θάλασσα...Ω! Πέλαγο γαλανό
Σεις τα ταξίδια στο μακρινό'
στο κορμί σας το άγνωρο ζητώ'
ω! πόσο μα πόσο σας αγαπώ...