Άγνωστες Λέξεις Poem by THEODOROS MANTAS

Άγνωστες λέξεις συναντώ στο λευκό χάρτη
και σαν αρχίζω να τους μιλώ με την ψυχή
γεμίζουν το χαρτί και πλέκουν το ταξίδι
που η καρδιά και ο νους μου καιρό ελπίζει.

Όταν το σκοτάδι γίνει πόνος και κενό
την κρυφή πυξίδα τους αρπάζω και κοιτώ
προς το όμορφο όνειρο που θέλω να βρεθώ
και 'να παράθυρο ανοίγω προς το μακρινό.

Οι ήχοι τους με τραβούν προς το μελωδικό
που φέρει το άρωμα του κάτασπρου ουρανού
και κυλούν σαν το ποτάμι του ηλιόλουστου θεού
που το προσμένει η χαρά για να καρπίσει.

Και σαν ο κεραυνός τους μαχαίρι γίνει να κοπώ
το αίμα μου θα αφήσω για να λυτρωθώ
από τις λύσεις και τα γιατί που αναζητώ
και θα γευτώ του έρωτα το αθάνατο νερό.