Περιμένοντας Poem by THEODOROS MANTAS

Κάποιες φορές που σκοντάφτεις στο γιατί
η προδοσία γράφτηκε με 'να φιλί
κοιτάς μια φλόγα από ένα κερί
που λιώνει μοναχή με 'να σταυρό βαρύ.

Σε καταδιώκει η φωτιά και η παγωνιά
της συντριβής που κομματιάζει την ψυχή σου
και τα όνειρα δραπετεύουν μακριά
γιατί δεν αντέχουν τη θλιμμένη σου ματιά.

Είναι η σιωπή ο παράδεισoς σου στη γη΄
είναι η πληρωμή σου σε αργύρια μικρή.
Το βλέμμα σου ψάχνει την αθάνατη πηγή
του πόθου που κρύβεται σε 'να άλλο κορμί.

Και οι μέρες κυλούν δίχως τέλος και αρχή
και Συ σκοντάφτεις στο περιμένω να ΄ρθει
η ματιά που θα φέρει κοντά την ευτυχία
και ο έρωτας θα σβήσει τα αδιέξοδα.