Μια Στάλα Χαράς Poem by THEODOROS MANTAS

Σαν μικρό περιστεράκι θα πετάξει η ψυχή
που 'ναι μες στα χιόνια και την παγωνιά καιρό αφημένη
και από τον αφρό της πιο όμορφης θάλασσας πλασμένη.

Μια γοργόνα των πελάγων θα της γλυκοτραγουδήσει
των κυμάτων τη χαρά που χαϊδεύουν τις ακτές
για να σβήσουν χνάρια απ' αγάπες και αγιάτρευτες πληγές.

Και αν βαθιά αγαπά και αν πονά και υποφέρει
το κορμί της θα τ' αφήσει μοναχό να αρμενίσει
ως στου έρωτα την πιο μαγευτική ρόδινη δύση.

Θα ζητήσει και από τις νύχτες τις βαριές και σιωπηλές
να την αφήσουν μια στάλα να χαρεί ένα φιλί γλυκό
και ας της ρίξει της αγάπης της το όχι στον γκρεμό.