Η Παρέα Του Χιονιά... Poem by THEODOROS MANTAS

Διάσπαρτοι ήχοι τσακίζουν τη σιωπή
που 'ναι αφημένη στη μοναξιά
σαν μια πυκνή σκιά που ψάχνει γιατρειά
στη μικρή ζεστή παλιά της γειτονιά.

Και έχει μια παγωνιά και μια ερημιά
ενός χειμώνα που είναι πια κοντά
και στην καρδιά της δεν υπάρχει η φωτιά
που ο έρωτας ανάβει με μια ματιά.

Μεγάλα φώτα ανάβουν στα ξαφνικά
δυο ρόδες δεν είδαν την πατημασιά'
το χώμα παρέα ζητούσε στο χιονιά
και μια ψυχή του κάνει πια συντροφιά.