Δρόμοι Της Κυριακής Poem by THEODOROS MANTAS

Δρόμοι όμορφοι ανοίγουν τις Κυριακές με ΄να καφέ
και μια καλή παρέα μοιάζουν με μικρές αξέχαστες
γιορτές, που σε γεμίζουν γλυκές αναμνήσεις δυνατές,
που ο χρόνος σαν κυλάει δεν τις αφήνει μόνες στο χθες.

Μες στο χιόνι κάτω από τη βροχή οι φίλοι όλοι 'κει,
να μιλούν για τις χαρές να σβήνουν πίκρες και βαθιές πληγές,
να πιάνουν του χρόνου τις στιγμές, να κερνούν διαβάτες,
που η μοίρα δεν τους μοίρασε αγάπες και αγκαλιές.

Δεν είναι συνήθεια δεν είναι ανάγκη είναι επαφή,
που φέρνει το λόγο μέσα στη ζωή για να κερδίσει
ο άνθρωπος που είναι σώμα, πνεύμα και ψυχή
το βήμα που θα τον υψώσει ως στη ρόδινη ανατολή.

Δρόμοι όμορφοι ανοίγουν τις Κυριακές με ΄να κάλεσμα
ανταμώνουν οι άγνωστοι κάτω από τις ίδιες στέγες,
για να χαμογελάσουν και να ξεφύγουν από τις σκιές
που τους βαραίνουν...δεν είναι για 'κείνες τούτες οι χαρές.