Παράφορη Αγάπη Poem by THEODOROS MANTAS

Σφίγγεις τα δόντια μα πονάς
γιατί παράφορα την αγαπάς.
Θηρίο δεν είσαι να ξεχνάς
ματώνεις τις νύχτες και λυγάς.

Ακούς τους άλλους να γελούν
και Συ σηκώνεσαι και τα σπας
για να ανοίξουν οι πληγές σου
να χαθούν οι ενοχές σου.

Διψάς για το καυτό της το κορμί
λιώνεις για ένα της φιλί
πικρή είναι η γεύση της μοναξιάς
αν για μια αγάπη ξενυχτάς.

Σπίρτο ανάβεις να καείς
μες στο χαμό να εξιλεωθείς
είναι η καρδιά σου λαβωμένη
και η ζωή σου πια χαμένη.