Θειααγαπη Poem by Mary Skarpathiotaki

Θειααγαπη

Άφθαρτη, ατεύλευτη,
η αγάπη Σου,
Κύριε!

Εσύ, έγινες υπήκοος μου
Εσύ βάσταξες στους ώμους Σου
τα λάθη μου,
Την πικρία μου,
τηναμαρτωλότητά μου.

Πλάϊ μου,
σε κάθε αγκάθι,
σε κάθε εμπόδιο,
σε κάθε μου σταύρωση..

Για να σταθώ στο πλάϊ Σου,

ΣΤΑΥΡΩΝΕΣΑΙ

κι ο θάνατος..
οικτρά νικιέται!

Κοίτα!
Τώρα..
Κάθε ένα πάθος..
σωριάστηκε νεκρό
μπρος στα σεπτά Σου Υποδήματα,
Κύριε.

Το θάμπος Σου,
με κυριεύει Κύριε!
καθώς η αγωνία
του πρώτου ανθρώπου

- ως σήμερα -

να λυτρωθεί
από χιλιάδες δεινά..
τελειώνει σήμερα
με τον Σταυρικό Σου
θάνατο!

Η αρχή του Κακού στην Εδέμ
- θρίαμβος και αυτοκρατορία
στην γη των αισθήσεων -
παύουν
να υφίστανται
με την θυσία Σου.

Η απόλυτη
Παράδοση Σου, Χριστέ
στο έλεος
αρχέγονων Αντιθέων..
εγκαθιδρύει
την Νέα Σου βασιλεία
Χριστέ

Κι ο κήπος
της Γεσθημανής
είναι η απαρχή
της νέαςμας Γέννεσης! ..

® Μ. Σκαρπαθιωτάκη

Χριστιανικά κείμενα

Ο άνθρωπος σώζεται
με κάθε ανιδιοτελή προσφορά του.

Αγάπη
παράδοση
θυσία
Και τέλος Ανάσταση!
Καλο Πάσχα σε όλους εύχομαι! !

Sunday, April 14, 2019
Topic(s) of this poem: god,love
COMMENTS OF THE POEM
READ THIS POEM IN OTHER LANGUAGES
Close
Error Success