Αδυναμία Μου Poem by THEODOROS MANTAS

Όνειρο και λάθος μου εσύ,
αδυναμία μου μεγάλη
και ασυγχώρητη πληγή.
Αμάρτημα μου και σιωπή.

Κι αν βγάζει πόνο η φυγή
ένοχη δεν είσαι εσύ.
Ο έρωτας είναι μια μαχαιριά
που ζητά με πάθος το κορμί.

Για σένα λιώνω και ριγώ,
λέξεις ψάχνω να σου πω.
Σβήνω μακριά σου κάθε λεπτό,
πνίγομαι στην έρημο που ζω.

Είναι οι σκέψεις μου φυλακές
με αλυσίδες άπονες σκληρές.
Έλα μονάχα μια βραδιά
λευτέρωσε με...με χάδια και φιλιά.