Ας μη λυπηθούμε
που΄ναι η νύχτα βαριά
και τα δάκρυα της ψυχής μας
μας πληγώνουν βαθιά.
Ας πιαστούμε απ' τα χέρια
να μικρύνει ο πόνος
που μας καίει τα χείλη
σαν να ήταν φωτιά.
Είναι η ώρα μουντή
και οι στεναγμοί πικροί
σαν το φαρμάκι
που μας πότισε η ζωή.
Μα δεν πρέπει η καρδιά
να ξεχνά να αγαπά
γιατί η μέρα περνά
και το αύριο μας ζητά.
Ας μη λυπηθούμε
σαν ένα άστρο γεννιέται
μόνο ας ευχηθούμε
πάλι να ανταμωθούμε.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem