Χαμένο Συναίσθημα Poem by Mary Skarpathiotaki

Χαμένο Συναίσθημα

Δοκιμασμένοποτάμι
το δάκρυ των ανθρώπων
απόκαμε νωρίς, τούτο το δείλι..
έτρεξε από τις κορυφογραμμές
διέσχισε τους κάμπους,
μίλησε με αηδόνια,
είπε τον πόνο το στο κυκλάμινο
και έφτασε
στο κατώφλι μου, να ξεκουραστεί.

Με βρίσκει με υγρά μάγουλα
αμήχανα να του χαμογελάω
και να του γνέφω.

Θυμάσαι τότε που 'θαψες
στην ακτή ένα κουβαδάκι
για να έρθουμε άλλοτε;
Ρώτησα'έχει εγκοπές και άλμη,
ανοίγματαπαντού
κι είναι ραγισμένο
-απ'το λιοπύρι των καιρών-
καθώς οι εποχές περνούσανάμμος
σκέπαζε κάθε παιδικό μας συναίσθημα..

Ποιός ξέρει ίσως, κάποιο ξημέρωμα,
να μου πεις να το αναζητήσουμε
ξετυλίγονταςτην δέσμιαάκρη
του αόρατου Μίτου,
εκείνουπου σφίγγει τις ψυχές
και φυλακίζει Φωτεινούς ασώματους! !

17_4_2014.