Μεγαλη Πεμπτη Poem by Mary Skarpathiotaki

Του Γολγοθά
ο ανήφορος μπροστά
Του ξύλινου Σταυρού
το εγκώμιον!

Το Εύοσμον Μέτωπό
να δροσίσει
ο Μεγαλοδύναμος!

Κείνο το πολύπαθο χέρι
άστο
να το αγκαλιάσει
Κείνος τρυφερά.

Είναι
Που χάϊδεψε
το μέτωπό του
Μια Παναγιά
κι έχει Φως!

Είναι Που το χέρι της
στο δικό του
ακουμπά
αέρινα πια..

Είναι που έτσι
εξομολογούν
την αγάπη τους
οι αληθινές ψυχές,
καρδιά μου.

Τότε γένεται
το θαύμα
κι οι άνθρωποι
πιο μικροί φαντάζουν.

Είναι η ώρα
που λυγίζουν τα πόδια
κάτω από τον Σταυρό
Του Κυρίου!

Τότε
στεφάνι Χρυσό
πλέκεται στο μέτωπο
των Πιστών!

Στέφανος,
Ζωής Αιωνίας! !

Δόξα εν Υψίστοις! !

Ανάστασις,
ηπροσμονή
των αδικοχαμένων.

Δόξα εν Υψίστοις..
Θεέ! ..



® Μαίρη Σκαρπαθιωτάκη