Τα φώτα στο σπίτι είναι κλειστά
ο κήπος μας δεν χαμογελά
τα δωμάτια είναι σιωπηλά
λείπεις και υπάρχει μοναξιά.
Χειμώνα βαρύ έχει η σκεπή
παγώνει, κρυώνει η ψυχή,
ένα κερί αναμμένο φεγγίζει αχνά
τι πόνο που έχει η καρδιά.
Δάκρυα πέφτουν σαν τη βροχή
φεύγει ο χρόνος και η ζωή
δίχως εσένα είναι μισή
και ο δρόμος που οδηγεί;
Τσιγάρο ο φίλος και η φωτιά
ανάβει με καίει η ερημιά
ακούω ένα ήχο είναι σκιά
τραβάω στον τοίχο μια χαρακιά.
Τα φώτα στο σπίτι είναι κλειστά
υπάρχει ομίχλη και συννεφιά
ανοίγω την πόρτα κοιτάω ψηλά
άστρο πια Συ μου δίνεις χαρά.
This poem has not been translated into any other language yet.
I would like to translate this poem