Μια Ευτυχία Poem by THEODOROS MANTAS

Μια ευτυχία αναζητώ
μες στων αιώνων τον καιρό
δίχως να σκιάζομαι το πικρό
και να δειλιάζω στο φθονερό.

Σαν κεραυνός σαν αστραπή
για 'κείνη αστράφτω και βροντώ.
Κύματα και ανέμους αψηφώ
και μπρος στον θάνατο γελώ.

Είναι ο ήλιος ο οδηγός
και το φεγγάρι φίλος πιστός
τα άστρα ο άσπρος ποταμός
που τραβά την ψυχή εμπρός.

Δεν είναι δόξα και τα χρυσά
της ευτυχίας η γειτονιά
μα είναι ρόδα και γιασεμιά
στης αγάπης την καρδιά